Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010

Μόλις γύρισα στο σπίτι. Άνοιξα τον υπολογιστή και άφησα να παίζει μέχρι τώρα το Sweet Child of Mine από τους Guns n' Roses. Πρίν από 5 ώρες βρισκόμουν στο σπίτι του πρώην μου. Είχα να τον δώ από κοντά γύρω στον μήνα.

Αφού μαγείρεψε για τον απογευματινό του προσκεκλημένο καθήσαμε στον καναπέ. Εκείνη την στιγμή γύρισε και με αγκάλιασε. Δεν θυμόμουν τι μου είπε στο δευτερόλεπτο εκείνο αλλά μόλις τον πήρα στην αγκαλιά μου του εξομολογήθηκα ότι ο ειλικρινής στα τελευταία 3 χρόνια ήταν αυτός και όχι εγώ. Είναι η φύση μου αυτή. Καθώς δεν μπορώ να ανοιχτώ ψυχολογικά σε κανέναν και αναγκάζομαι να κουβαλάω τεράστια μυστικά που ίσως ποτέ κανείς δεν θα μάθει. Εκείνος όμως δεν είναι έτσι. Υπήρξε ειλικρινής μαζί μου από το πρώτο λεπτό που συναντηθήκαμε.

Αυτή την φορά όμως του είπα όσα σκεφτόμουν τελευταία. Του εξομολογήθηκα πως αυτές τις τελευταίες μέρες ήμουν οργισμένος μαζί του. Θυμωμένος σε σημείο να τον χτυπήσω. Ωστόσο έχει αυτή την φυσική ανοσία πάνω μου και έτσι δεν μπορώ να πειράξω ούτε τρίχα του. Του είπα πόσο πληγωμένος και κουρασμένος αισθάνομαι. Ένα μέρος της καρδίας μου για εκείνον έσπασε και όσο κρατιέται στην ζωή τον αγαπά αλλα το υπολοίπο είναι εναντίον του, κατά του. Δεν μπορώ να είμαι πλέον μαζί του όπως ήμουν. Εκείνος με την σειρά του μου αποκρίθηκε ότι παλιότερα ένιωθε τύψεις για όσα έκανε. Τώρα πιά δεν έχει όσες πριν. Παρ' ολα αυτά με σκέφτεται, με θέλει κοντά του, αναζητά την αγκαλιά μου, θέλει να κοιμάται μόνο μαζί μου, αγαπάει εμένα.... Έτσι λέει εκείνος....Του έχουν τύχει πολλές καλές περιπτώσεις παιδιών που του ζητησαν να τον ξαναδούν, μου είπε οταν τον ρώτησα. Εκείνος όμως θελεί εμένα. Σκατά...


"Δεν έχω γνωρίσει κανέναν άλλο ωραίο όσο εσύ , έξυπνο και πανούργο όσο εσύ, που να με καταλαβαίνει και να επικοινωνώ μαζί του" , είπε.

Να το χέσω και να το γαμήσω όμως. Τόσα χρόνια μαζί του τα ίδια και τα ίδια λόγια, οι ίδιες και οι ίδιες κουβέντες, που θα καταλήξουν είτε στο κρεβάτι είτε σε έναν παροδικό χωρισμό. Μέχρι την επόμενη φορά που κάποιος θα ζητήσει να δει τον άλλο και τότε τα πάντα θα γυρίσουν σε έναν φαύλο κύκλο.

Πραγματικά είμαι κουρασμένος να τον ακολουθήσω. Όταν κάποιος ζητά αποκλειστικότητα και ο άλλος ζητά να είναι ελεύθερος μέσα στην σχέση του που βρίσκεται η μέση λύση ; Ζητά να είναι ελεύθερος και παράλληλα εγώ να είμαι αποκλειστικός σε εκείνον. Δηλαδη οκ! Και μόνο που γράφω κάτι τέτοιο σκέφτομαι τι σκατά κάνω σε αυτό το πράγμα που είμαι μπλεγμένος...


Το μόνο που θέλω είναι να φύγω...


Υ.Γ. {...και να φανταστείς ότι η "επαγγελματική" πουτάνα όλο αυτόν τον καιρό ήμουν εγώ. Αυτός είναι απλά η "σκέτη" πουτάνα της σχέσης. Τουλάχιστο έχουμε κάτι κοινό. }

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010



Mόλις ξύπνησα έλαβα μια κλήση. Ήταν ο πρώην. Ήθελε να με δεί ξανά να θυμηθούμε λίγο τα παλιά. Δεν μπορώ να καταλάβω με κάποιους ανθρώπους που απλά δεν λένε να το βάλουν κάτω και συνεχίζουν να γαμάνε κάτι που έχει ψωφήσει εδώ και καιρό. Ετσι και αλλιώς κάτι τετοιο είναι εξαιρετικά αντιαισθητικό!

Έιχαμε να τα πούμε καιρό. Έιχε πάει κάποιο ταξίδι με μια πουστροπαρέα στα ξένα! Μα γιατι να μην έσκαγε το λάστιχο του αεροπλάνου ωστέ να μέναν εκεί δια βίου...Ή να πέφταν σε κάποιο βουνό να τους φάνε οι λύκοι ξεκινώντας από το ανατομικό μέρος που έχουν μονίμως στο μυαλό τους !?! Μέσα σε μια μέρα μετά από τόοοσο καιρό κατάφερε να με κάνει να περάσω από όλα τα συναισθηματικά στάδια. Με τελικό τον θυμό και τα νεύρα. Οι νύχτες μου ήταν πολύ ήρεμες τις δυο τελευταίες εβδομάδες, γιατί έρχεται ξανά να μου τις γαμήσει ;

Ναι, φυσικά και παίζει με τα κουμπιά μου. Με ξέρει αρκετά χρόνια. Νομίζω ότι με όλα αυτά που έγιναν σήμερα θα αναγκαστώ να βγάλω το καλώδιο από την πρίζα ξεκινώντας από κάτι απλό. Θα κάψω τις ασφάλειες, εξαφανίζόντας τα ίχνη μου... Άλλωστε αυτό είναι το δικό μου παιχνίδι...

Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010



Cinema night, tonight. Ο Α. και εγώ αποφασίσαμε να πάμε να δούμε τον κατά τα άλλα γοητευτικό και παράλληλα ερωτικό Sherlock Holmes. Στην συνέχεια ήρθε στην παρέα μας και η Σ. (Συνήθως εμείς οι τρείς κάνουμε πολύ καλή παρέα και ο χρόνος που περνάμε μαζί εκτός από "ποιοτικός" είναι και ξεκαρδιστικός). Η ταινία ήταν καταπληκτική - καταπληκτικότερη όταν τα πλάνα αφορούσαν τον Jude Law.

Βέβαια, καθ'όλη την διάρκεια της ταινίας 4 πράγματα μου έρχονταν στο μυαλό υπό την μορφή φλασιάς. Ένα κρεβάτι, ο Sherlock Holmes, o φίλος του ο Watson (αυτοί οι δύο πάνω στο προαναφερθέν κρεβάτι) και εγώ (ανάμεσα τους πάντα υπό την μορφή μυστηρίου προς λύση).

Το περίεργο είναι ότι αυτή την στιγμή ο Νitro παίζει υπέρ μου συμβάλοντας στην φαντασία μου με το τραγούδι " ...when I think about you I touch myself...".


Σήμερα βέβαια πήγα να κάνω μια τρομέρη χαζομάρα παρορμητισμού πατώντας τα (αυτής της εποχής) πιστεύω μου. Η "παρόρμηση" όμως είχε τρομερή φατσούλα και εκείνη την στιγμή ήθελα κάτι παραπάνω από το να με ρωτήσει "Τι θα πάρετε ;". H απάντηση ήταν προφανής αλλά θεώρησα σωστό να πώ "Ένα μεγάλο ποπ κορν και ένα νεράκι".
Η Σ. είπε πως ήταν πολύ κοντός για μένα ενώ ο Α. απλά αδιαφόρησε, όπως θα έκανε στην θέση του κάθε καλός str8 που τιμά τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Αφού μπήκαμε στην αίθουσα σκέφτηκα να γυρίσω να του δώσω το κινητό μου (πάντα υπάρχει η κατάλληλη δικαιολογία σε περίπτωση που είναι str8 - ιδιαίτερα αν έχεις παρέα την δική μου παρέα ). Πριν γυρίσω η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν " Μην χαλάς ό,τι έχεις χτίσει μέχρι τώρα...", εννοώντας ότι νιώθω πολύ καλά και μόνος μου. Τελικά μπήκα πάλι στην αίθουσα.


Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010

First "Night" @ job.

Νύχτα. Είναι εκείνη η χρονική διάρκεια της ημέρας που όλα τα ζώα του πλανήτη (κατά το μεγαλύτερο ποσοστό) πάνε για ύπνο. Όσα απομείνουν ξύπνια, είτε έχουν βγεί για κάποιου είδους κυνήγι είτε δουλεύουν. Εγώ τότε άνηκα φυσικά στην πρώτη κατηγορία. Μετά από το πολύωρο διάβασμα για τις απαιτήσεις της σχολής - ούτε λέξη για διασκέδαση (δεν ήμουν συνηθισμένος άλλωστε) το αμέσως επόμενο βήμα ήταν να πετάξω τα βιβλία στο πάτωμα και να απλωθώ πάνω στο κρεβάτι μου. Δεν χρειαζόταν πολύ προσπάθεια, ούτε καν χρειάστηκε να μετρήσω προβατάκια. Στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο είχα περάσει στην "άλλη" διάσταση. Βέβαια όλα αυτά με τον καιρό άλλαξαν δραματικά.

Αφού μπλέχτηκα με τους "σωστούς" ανθρώπους έπρεπε να φτάσει και εκείνη η στιγμή κατά την οποία θα είχα και το πρώτο μου ραντεβού. Θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνο το απόγευμα ακόμα. Είχα αρκέτο άγχος, όχι για το σέξ (δεν ήταν κυριολεκτικά η πρώτη μου φορά) , όσο για το γεγονός του ότι έπρεπε να τηρήσω κάποιους κανόνες της δουλειάς απαραιτήτως. Βέβαια το αμέσως επόμενο πρόβλημα ήταν πως στο καλό θα παραμείνω ξύπνιος καθόλη την διάρκεια της νύχτας μιας και όση περισσότερη ώρα περνάς με τον πελάτη σου τόσα περισσότερα λεφτά βάζεις στην τσέπη σου και παρεπιπτόντως εγώ δεν ήμουν άτομο για ξενύχτια. Έτσι λοιπόν κατέβηκα στις καφετέριες της γειτονιάς και αγόρασα 3 γαλλικούς. Τον ένα τον ήπια στον γυρισμό από την καφετέρια στο σπίτι και τον δεύτερο την ώρα που ετοιμαζόμουν για το ραντεβου.

Δώσαμε κάποιο ραντεβού με τον Γ. (πελάτης) σε ένα πολυσύχναστο μέρος. Η αγωνία μου έιχε φτάσει στο κατακόρυφο. Συνεχώς κοιταζόμουν σε ότι καθρέφτη έβλεπα γύρω μου. Έλεγα από μέσα μου το "ποιήμα" και οι χτύποι της καρδιάς μου ηχούσαν στα αυτιά μου. Με πήρε και πήγαμε σπίτι του. Εκεί με ρώτησε αν ήθελα να πιώ κάτι. Ποτέ δεν επίνα εν ώρα εργασίας. Αυτός είναι ένας μεγάλος κανόνας. Έτσι αρνήθηκα. Εντωμεταξύ η πρώτη φορά με τον πελάτη εμοιάζε σαν την πρώτη φορά σε κάποιο ραντεβού. Δεν ξέρεις τι να πεις, πότε να το πεις και αν αυτό που θα πείς θα αρέσει. Σε κάθε "τυχαίο" άγγιγμα το κορμί μου ανατρίχιαζε. Ενώ όταν τα βλέμματα διασταυρώνονταν (έστω και τυχαία) η καρδιά μου χτυπούσε στον διπλό ρυθμό. Την ώρα που επινε το ποτό του μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων. Από τα ταξίδια που έχει κάνει μέχρι και την ψύξη που είχε ο αυχένας του. Τίποτα εγκυκλοπαιδικό... Βέβαια με όλη αυτή την κουβέντα η αμηχανία έλιωσε όπως ο πάγος μέσα στο ουίσκι του. Αργά και βασανιστικά.

Μετά από λίγο με ρωτά αν θα ήθελα να πάω στο κρεβάτι μαζί του. Εκείνη την στιγμή σκέφτηκα ότι ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Αλλά λίγο πρίν σηκωθούμε του είπα : "Χωρίς κάν να σε φιλήσω ;". Ναι, αυτές τις ερωτήσεις τις κάνω. που και που... Φιληθήκαμε στον καναπέ μετά από λίγο σηκωθήκαμε και πήγαμε στο κρεβάτι. Τα υπόλοιπα είναι απλώς λεπτομέρειες...
Αφού τελειώσαμε πήγα στην τουαλέτα. Μέσα στην τουαλέτα άνοιξα την βρύση και κάθησα πάνω στο καπάκι της λεκάνης κλεινοντας για λίγο τα μάτια μου. Δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο. Ξύπνησα μετά από ένα μισάωρο όταν άκουσα τον Γ. να χυπα την πόρτα και να με ρωτά αν ήμουν καλά. Σηκώθηκα άνοιξα την πόρτα και του είπα οτί ήμουν καλά απλά αφαιρέθηκα για λίγο. Γύρισαμε στο κρεβάτι και συνεχίσαμε από εκεί που είχαμε τελειώσει.

Όταν τελειώσαμε, με πλήρωσε μετά από ένα τσιγάρο και ντύθηκα. Είχε ήδη χαράξει και είχα εργαστήρια. Πήγα σπίτι με όση ενέργεια μου είχε απομείνει για ένα γρήγορο ντούς και να αλλάξω και έφυγα για την σχολή. Είχα αργήσει αρκετά. Και φυσικα.... με πήρε ο ύπνος (ευτυχώς βέβαια που καθόμουν πίσω πίσω και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Όταν τελείωσε το μάθημα ένας συμφοιτητής μου με ξύπνησε (με ένα χαμόγελο ) και στο γυρισμό για το σπίτι σταμάτησα σε ένα κατάστημα ηλεκτονικών ειδών. Εκεί αγόρασα την πρώτη μου καφετιέρα....

Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

Frequently Asked Questions







- Tο ονομά σας ;

-...Λυπάμαι, το έχω βάλει απόρρητο.

- Η ηλικία σας ;
- Πάνε πολλές μέρες από τότε που γεννήθηκα και δεν θυμάμαι ποια ήταν η πρώτη μου φορά.

- Ο τόπος διαμονής σας ;
- Εντός ηλιακού συστήματος.

- Μα καλά, γιατί είστε τόσο κρυψίνος ;
- Συγχωρέστε με αλλά έχω Ήλιο στον 8ο οίκο και σχηματίζει τρίγωνο με τον Πλούτωνα στον 12ο οίκο.

- Τελοσπάντων... Σπουδάζετε κάτι αυτό τον καιρό;
- Όχι..

- Δηλαδή είστε ήδη διπλωματούχος ;
- Φυσικά...

- Το αντικείμενο σπουδών σας ;
- Kλασσικές σπουδές στον Έρωτα και στις Κακές Τέχνες.

- Είστε πειραχτήρι ε ;
- Μα πάτε γυρεύοντας...

- Εργάζεστέ ;
- Nαι.

- Πάνω σε τι ;
- Aδυνατώ να σας πώ...

- Τουλάχιστο δώστε μου ένα σύντομο c.v. ...
- Πριν από ένα χρόνο και για 13 μήνες πιο πριν δούλευα ως αρσενική πορνη.

- Tί ήταν αυτό που σας οδήγησε εκεί ;
- Tα λεφτά και το sex... Tι άλλο...Α! και έξοδα που είχα ως φοιτητής.

- Είχατε καλές αποδοχές ;
- Αρκετά καλές...

- Όταν λέτε καλές τι εννοείτε ;
- Aς πούμε ότι οι μηνιαίες απολαβές μου έφταναν σε τετραψήφιο αριθμό και διαιρουνταν ακριβως με τον αριθμό τρία.

- Κινδυνέψατε πότε εν ώρα εργάσιας ;
- Όχι, ωστόσο μια φορά φοβήθηκα.

- Τι ήταν αυτό που βρήκατε δύσκολο σε αυτό το επάγγελμα ;
- Nα βγάζω περισσότερα λεφτά από τους άλλους και να τα κρύβω.

- Γιατί σταματήσατε ;
- Nόμιζα οτι ερωτεύτηκα.

- Του το είπατε ποτέ ;
- Όχι...

- Γιατί όχι ;
- Γιατι η ψυχοσύνθεσή του ήταν κατά τέτοιο τρόπο δομημένη όπου αναζητούσε τον έλεγχο και φυσικά έτσι τον άφηνα να νομίζει...

- Σας λείπει αυτή η νυχτερινή δουλειά ;
- Μερικές φορές...

- Και τώρα ;
- Δουλεύω την ημέρα...

- Τι δεν αντέχετε στην πρωινή πλέον δουλειά σας ;
- Το πρωινό ξύπνημα και την πρωινή βαβούρα.

- Έχει τύχει να πέσετε πάνω σε κάποιον πέλατη σας υπό το φώς της ημέρας;
- Όχι, ποτέ...

- Γνωρίζει κάποιος από τον περίγυρο σας για το επάγγελμα που είχατε ;
- Nαι, μια πολύ καλή φίλη.

- Ο χρόνος μας έφτασε στο τέλος του, λυπάμαι.
- Τι κρίμα...

- Σας ευχαριστώ...
- Δεν κάνει τίποτα. Είστε τυχερός που δεν σας χρεώνω...