Μόλις γύρισα στο σπίτι. Άνοιξα τον υπολογιστή και άφησα να παίζει μέχρι τώρα το Sweet Child of Mine από τους Guns n' Roses. Πρίν από 5 ώρες βρισκόμουν στο σπίτι του πρώην μου. Είχα να τον δώ από κοντά γύρω στον μήνα.

Αφού μαγείρεψε για τον απογευματινό του προσκεκλημένο καθήσαμε στον καναπέ. Εκείνη την στιγμή γύρισε και με αγκάλιασε. Δεν θυμόμουν τι μου είπε στο δευτερόλεπτο εκείνο αλλά μόλις τον πήρα στην αγκαλιά μου του εξομολογήθηκα ότι ο ειλικρινής στα τελευταία 3 χρόνια ήταν αυτός και όχι εγώ. Είναι η φύση μου αυτή. Καθώς δεν μπορώ να ανοιχτώ ψυχολογικά σε κανέναν και αναγκάζομαι να κουβαλάω τεράστια μυστικά που ίσως ποτέ κανείς δεν θα μάθει. Εκείνος όμως δεν είναι έτσι. Υπήρξε ειλικρινής μαζί μου από το πρώτο λεπτό που συναντηθήκαμε.

Αυτή την φορά όμως του είπα όσα σκεφτόμουν τελευταία. Του εξομολογήθηκα πως αυτές τις τελευταίες μέρες ήμουν οργισμένος μαζί του. Θυμωμένος σε σημείο να τον χτυπήσω. Ωστόσο έχει αυτή την φυσική ανοσία πάνω μου και έτσι δεν μπορώ να πειράξω ούτε τρίχα του. Του είπα πόσο πληγωμένος και κουρασμένος αισθάνομαι. Ένα μέρος της καρδίας μου για εκείνον έσπασε και όσο κρατιέται στην ζωή τον αγαπά αλλα το υπολοίπο είναι εναντίον του, κατά του. Δεν μπορώ να είμαι πλέον μαζί του όπως ήμουν. Εκείνος με την σειρά του μου αποκρίθηκε ότι παλιότερα ένιωθε τύψεις για όσα έκανε. Τώρα πιά δεν έχει όσες πριν. Παρ' ολα αυτά με σκέφτεται, με θέλει κοντά του, αναζητά την αγκαλιά μου, θέλει να κοιμάται μόνο μαζί μου, αγαπάει εμένα.... Έτσι λέει εκείνος....Του έχουν τύχει πολλές καλές περιπτώσεις παιδιών που του ζητησαν να τον ξαναδούν, μου είπε οταν τον ρώτησα. Εκείνος όμως θελεί εμένα. Σκατά...


"Δεν έχω γνωρίσει κανέναν άλλο ωραίο όσο εσύ , έξυπνο και πανούργο όσο εσύ, που να με καταλαβαίνει και να επικοινωνώ μαζί του" , είπε.

Να το χέσω και να το γαμήσω όμως. Τόσα χρόνια μαζί του τα ίδια και τα ίδια λόγια, οι ίδιες και οι ίδιες κουβέντες, που θα καταλήξουν είτε στο κρεβάτι είτε σε έναν παροδικό χωρισμό. Μέχρι την επόμενη φορά που κάποιος θα ζητήσει να δει τον άλλο και τότε τα πάντα θα γυρίσουν σε έναν φαύλο κύκλο.

Πραγματικά είμαι κουρασμένος να τον ακολουθήσω. Όταν κάποιος ζητά αποκλειστικότητα και ο άλλος ζητά να είναι ελεύθερος μέσα στην σχέση του που βρίσκεται η μέση λύση ; Ζητά να είναι ελεύθερος και παράλληλα εγώ να είμαι αποκλειστικός σε εκείνον. Δηλαδη οκ! Και μόνο που γράφω κάτι τέτοιο σκέφτομαι τι σκατά κάνω σε αυτό το πράγμα που είμαι μπλεγμένος...


Το μόνο που θέλω είναι να φύγω...


Υ.Γ. {...και να φανταστείς ότι η "επαγγελματική" πουτάνα όλο αυτόν τον καιρό ήμουν εγώ. Αυτός είναι απλά η "σκέτη" πουτάνα της σχέσης. Τουλάχιστο έχουμε κάτι κοινό. }