Νύχτα. Είναι εκείνη η χρονική διάρκεια της ημέρας που όλα τα ζώα του πλανήτη (κατά το μεγαλύτερο ποσοστό) πάνε για ύπνο. Όσα απομείνουν ξύπνια, είτε έχουν βγεί για κάποιου είδους κυνήγι είτε δουλεύουν. Εγώ τότε άνηκα φυσικά στην πρώτη κατηγορία. Μετά από το πολύωρο διάβασμα για τις απαιτήσεις της σχολής - ούτε λέξη για διασκέδαση (δεν ήμουν συνηθισμένος άλλωστε) το αμέσως επόμενο βήμα ήταν να πετάξω τα βιβλία στο πάτωμα και να απλωθώ πάνω στο κρεβάτι μου. Δεν χρειαζόταν πολύ προσπάθεια, ούτε καν χρειάστηκε να μετρήσω προβατάκια. Στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο είχα περάσει στην "άλλη" διάσταση. Βέβαια όλα αυτά με τον καιρό άλλαξαν δραματικά.
Αφού μπλέχτηκα με τους "σωστούς" ανθρώπους έπρεπε να φτάσει και εκείνη η στιγμή κατά την οποία θα είχα και το πρώτο μου ραντεβού. Θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνο το απόγευμα ακόμα. Είχα αρκέτο άγχος, όχι για το σέξ (δεν ήταν κυριολεκτικά η πρώτη μου φορά) , όσο για το γεγονός του ότι έπρεπε να τηρήσω κάποιους κανόνες της δουλειάς απαραιτήτως. Βέβαια το αμέσως επόμενο πρόβλημα ήταν πως στο καλό θα παραμείνω ξύπνιος καθόλη την διάρκεια της νύχτας μιας και όση περισσότερη ώρα περνάς με τον πελάτη σου τόσα περισσότερα λεφτά βάζεις στην τσέπη σου και παρεπιπτόντως εγώ δεν ήμουν άτομο για ξενύχτια. Έτσι λοιπόν κατέβηκα στις καφετέριες της γειτονιάς και αγόρασα 3 γαλλικούς. Τον ένα τον ήπια στον γυρισμό από την καφετέρια στο σπίτι και τον δεύτερο την ώρα που ετοιμαζόμουν για το ραντεβου.
Δώσαμε κάποιο ραντεβού με τον Γ. (πελάτης) σε ένα πολυσύχναστο μέρος. Η αγωνία μου έιχε φτάσει στο κατακόρυφο. Συνεχώς κοιταζόμουν σε ότι καθρέφτη έβλεπα γύρω μου. Έλεγα από μέσα μου το "ποιήμα" και οι χτύποι της καρδιάς μου ηχούσαν στα αυτιά μου. Με πήρε και πήγαμε σπίτι του. Εκεί με ρώτησε αν ήθελα να πιώ κάτι. Ποτέ δεν επίνα εν ώρα εργασίας. Αυτός είναι ένας μεγάλος κανόνας. Έτσι αρνήθηκα. Εντωμεταξύ η πρώτη φορά με τον πελάτη εμοιάζε σαν την πρώτη φορά σε κάποιο ραντεβού. Δεν ξέρεις τι να πεις, πότε να το πεις και αν αυτό που θα πείς θα αρέσει. Σε κάθε "τυχαίο" άγγιγμα το κορμί μου ανατρίχιαζε. Ενώ όταν τα βλέμματα διασταυρώνονταν (έστω και τυχαία) η καρδιά μου χτυπούσε στον διπλό ρυθμό. Την ώρα που επινε το ποτό του μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων. Από τα ταξίδια που έχει κάνει μέχρι και την ψύξη που είχε ο αυχένας του. Τίποτα εγκυκλοπαιδικό... Βέβαια με όλη αυτή την κουβέντα η αμηχανία έλιωσε όπως ο πάγος μέσα στο ουίσκι του. Αργά και βασανιστικά.
Μετά από λίγο με ρωτά αν θα ήθελα να πάω στο κρεβάτι μαζί του. Εκείνη την στιγμή σκέφτηκα ότι ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Αλλά λίγο πρίν σηκωθούμε του είπα : "Χωρίς κάν να σε φιλήσω ;". Ναι, αυτές τις ερωτήσεις τις κάνω. που και που... Φιληθήκαμε στον καναπέ μετά από λίγο σηκωθήκαμε και πήγαμε στο κρεβάτι. Τα υπόλοιπα είναι απλώς λεπτομέρειες...
Αφού τελειώσαμε πήγα στην τουαλέτα. Μέσα στην τουαλέτα άνοιξα την βρύση και κάθησα πάνω στο καπάκι της λεκάνης κλεινοντας για λίγο τα μάτια μου. Δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο. Ξύπνησα μετά από ένα μισάωρο όταν άκουσα τον Γ. να χυπα την πόρτα και να με ρωτά αν ήμουν καλά. Σηκώθηκα άνοιξα την πόρτα και του είπα οτί ήμουν καλά απλά αφαιρέθηκα για λίγο. Γύρισαμε στο κρεβάτι και συνεχίσαμε από εκεί που είχαμε τελειώσει.
Όταν τελειώσαμε, με πλήρωσε μετά από ένα τσιγάρο και ντύθηκα. Είχε ήδη χαράξει και είχα εργαστήρια. Πήγα σπίτι με όση ενέργεια μου είχε απομείνει για ένα γρήγορο ντούς και να αλλάξω και έφυγα για την σχολή. Είχα αργήσει αρκετά. Και φυσικα.... με πήρε ο ύπνος (ευτυχώς βέβαια που καθόμουν πίσω πίσω και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Όταν τελείωσε το μάθημα ένας συμφοιτητής μου με ξύπνησε (με ένα χαμόγελο ) και στο γυρισμό για το σπίτι σταμάτησα σε ένα κατάστημα ηλεκτονικών ειδών. Εκεί αγόρασα την πρώτη μου καφετιέρα....
Αφού μπλέχτηκα με τους "σωστούς" ανθρώπους έπρεπε να φτάσει και εκείνη η στιγμή κατά την οποία θα είχα και το πρώτο μου ραντεβού. Θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνο το απόγευμα ακόμα. Είχα αρκέτο άγχος, όχι για το σέξ (δεν ήταν κυριολεκτικά η πρώτη μου φορά) , όσο για το γεγονός του ότι έπρεπε να τηρήσω κάποιους κανόνες της δουλειάς απαραιτήτως. Βέβαια το αμέσως επόμενο πρόβλημα ήταν πως στο καλό θα παραμείνω ξύπνιος καθόλη την διάρκεια της νύχτας μιας και όση περισσότερη ώρα περνάς με τον πελάτη σου τόσα περισσότερα λεφτά βάζεις στην τσέπη σου και παρεπιπτόντως εγώ δεν ήμουν άτομο για ξενύχτια. Έτσι λοιπόν κατέβηκα στις καφετέριες της γειτονιάς και αγόρασα 3 γαλλικούς. Τον ένα τον ήπια στον γυρισμό από την καφετέρια στο σπίτι και τον δεύτερο την ώρα που ετοιμαζόμουν για το ραντεβου.
Δώσαμε κάποιο ραντεβού με τον Γ. (πελάτης) σε ένα πολυσύχναστο μέρος. Η αγωνία μου έιχε φτάσει στο κατακόρυφο. Συνεχώς κοιταζόμουν σε ότι καθρέφτη έβλεπα γύρω μου. Έλεγα από μέσα μου το "ποιήμα" και οι χτύποι της καρδιάς μου ηχούσαν στα αυτιά μου. Με πήρε και πήγαμε σπίτι του. Εκεί με ρώτησε αν ήθελα να πιώ κάτι. Ποτέ δεν επίνα εν ώρα εργασίας. Αυτός είναι ένας μεγάλος κανόνας. Έτσι αρνήθηκα. Εντωμεταξύ η πρώτη φορά με τον πελάτη εμοιάζε σαν την πρώτη φορά σε κάποιο ραντεβού. Δεν ξέρεις τι να πεις, πότε να το πεις και αν αυτό που θα πείς θα αρέσει. Σε κάθε "τυχαίο" άγγιγμα το κορμί μου ανατρίχιαζε. Ενώ όταν τα βλέμματα διασταυρώνονταν (έστω και τυχαία) η καρδιά μου χτυπούσε στον διπλό ρυθμό. Την ώρα που επινε το ποτό του μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων. Από τα ταξίδια που έχει κάνει μέχρι και την ψύξη που είχε ο αυχένας του. Τίποτα εγκυκλοπαιδικό... Βέβαια με όλη αυτή την κουβέντα η αμηχανία έλιωσε όπως ο πάγος μέσα στο ουίσκι του. Αργά και βασανιστικά.
Μετά από λίγο με ρωτά αν θα ήθελα να πάω στο κρεβάτι μαζί του. Εκείνη την στιγμή σκέφτηκα ότι ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Αλλά λίγο πρίν σηκωθούμε του είπα : "Χωρίς κάν να σε φιλήσω ;". Ναι, αυτές τις ερωτήσεις τις κάνω. που και που... Φιληθήκαμε στον καναπέ μετά από λίγο σηκωθήκαμε και πήγαμε στο κρεβάτι. Τα υπόλοιπα είναι απλώς λεπτομέρειες...
Αφού τελειώσαμε πήγα στην τουαλέτα. Μέσα στην τουαλέτα άνοιξα την βρύση και κάθησα πάνω στο καπάκι της λεκάνης κλεινοντας για λίγο τα μάτια μου. Δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο. Ξύπνησα μετά από ένα μισάωρο όταν άκουσα τον Γ. να χυπα την πόρτα και να με ρωτά αν ήμουν καλά. Σηκώθηκα άνοιξα την πόρτα και του είπα οτί ήμουν καλά απλά αφαιρέθηκα για λίγο. Γύρισαμε στο κρεβάτι και συνεχίσαμε από εκεί που είχαμε τελειώσει.
Όταν τελειώσαμε, με πλήρωσε μετά από ένα τσιγάρο και ντύθηκα. Είχε ήδη χαράξει και είχα εργαστήρια. Πήγα σπίτι με όση ενέργεια μου είχε απομείνει για ένα γρήγορο ντούς και να αλλάξω και έφυγα για την σχολή. Είχα αργήσει αρκετά. Και φυσικα.... με πήρε ο ύπνος (ευτυχώς βέβαια που καθόμουν πίσω πίσω και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Όταν τελείωσε το μάθημα ένας συμφοιτητής μου με ξύπνησε (με ένα χαμόγελο ) και στο γυρισμό για το σπίτι σταμάτησα σε ένα κατάστημα ηλεκτονικών ειδών. Εκεί αγόρασα την πρώτη μου καφετιέρα....
