Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010



Cinema night, tonight. Ο Α. και εγώ αποφασίσαμε να πάμε να δούμε τον κατά τα άλλα γοητευτικό και παράλληλα ερωτικό Sherlock Holmes. Στην συνέχεια ήρθε στην παρέα μας και η Σ. (Συνήθως εμείς οι τρείς κάνουμε πολύ καλή παρέα και ο χρόνος που περνάμε μαζί εκτός από "ποιοτικός" είναι και ξεκαρδιστικός). Η ταινία ήταν καταπληκτική - καταπληκτικότερη όταν τα πλάνα αφορούσαν τον Jude Law.

Βέβαια, καθ'όλη την διάρκεια της ταινίας 4 πράγματα μου έρχονταν στο μυαλό υπό την μορφή φλασιάς. Ένα κρεβάτι, ο Sherlock Holmes, o φίλος του ο Watson (αυτοί οι δύο πάνω στο προαναφερθέν κρεβάτι) και εγώ (ανάμεσα τους πάντα υπό την μορφή μυστηρίου προς λύση).

Το περίεργο είναι ότι αυτή την στιγμή ο Νitro παίζει υπέρ μου συμβάλοντας στην φαντασία μου με το τραγούδι " ...when I think about you I touch myself...".


Σήμερα βέβαια πήγα να κάνω μια τρομέρη χαζομάρα παρορμητισμού πατώντας τα (αυτής της εποχής) πιστεύω μου. Η "παρόρμηση" όμως είχε τρομερή φατσούλα και εκείνη την στιγμή ήθελα κάτι παραπάνω από το να με ρωτήσει "Τι θα πάρετε ;". H απάντηση ήταν προφανής αλλά θεώρησα σωστό να πώ "Ένα μεγάλο ποπ κορν και ένα νεράκι".
Η Σ. είπε πως ήταν πολύ κοντός για μένα ενώ ο Α. απλά αδιαφόρησε, όπως θα έκανε στην θέση του κάθε καλός str8 που τιμά τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Αφού μπήκαμε στην αίθουσα σκέφτηκα να γυρίσω να του δώσω το κινητό μου (πάντα υπάρχει η κατάλληλη δικαιολογία σε περίπτωση που είναι str8 - ιδιαίτερα αν έχεις παρέα την δική μου παρέα ). Πριν γυρίσω η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν " Μην χαλάς ό,τι έχεις χτίσει μέχρι τώρα...", εννοώντας ότι νιώθω πολύ καλά και μόνος μου. Τελικά μπήκα πάλι στην αίθουσα.